HET HEILIG OLIESEL: SACRAMENT DER ZIEKEN
Als iemand ernstig ziek is, door ouderdom verzwakt is of voor een gevaarlijke operatie staat, kan hij of zij de ziekenzalving ontvangen. Vroeger werd dit sacrament ook ‘Bedienen’ genoemd. Het sacrament van de zieken is duidelijk een sacrament van hoop. Door dit sacrament mogen we kracht, troost, verlichting en zelfs genezing verwachten. Het ontvangen van dit sacrament wil dus niet zeggen dat men gaat sterven.

Indien de gelovige wel stervende is, kan er gebeden worden om overgave en rust, in het vertrouwen dat God wacht in zijn vaderlijke en barmhartige liefde. Het is dan ook goed om niet te wachten met het roepen van een priester tot iemand gestorven is. Sacramenten zijn immers bedoeld voor de levenden. Vaak wordt het toedienen van het sacrament zo lang mogelijk uitgesteld, omdat de gedachte leeft in onze omgeving dat de zieke dan echt dood gaat, maar dat is een misvatting: het sacrament geeft de zieke verlichting en in het geval van stervensgevaar geeft het de kracht om het leven uit handen te geven in Gods liefdevolle handen.

Het is het beste als de zieke zelf om de ziekenzalving vraagt en dit tijdig doet. Familie, vrienden, de arts of het verpleegkundig personeel kunnen hierbij de zieke van dienst zijn door hem of haar op die mogelijkheid te wijzen.

Bij de ziekenzalving wordt samen gebeden en zalft de priester het voorhoofd en de handen van de zieke met gewijde olie. Gods nabijheid wil de gehele mens doordringen en de zieke heil en genezing brengen, naar ziel en lichaam.

Als u een priester nodig heeft, kunt u de pastoor Miltenburg 0455212459 (dringend – 06-22555521) of de kapelaan Muprappallil 045-5723473 (dringend – 06-59082132) bellen.

Verdere informatie:

Het sacrament van de Zieken
De onzichtbare kracht (sterkte) die over een zieke komt, wordt op twee manieren uitgebeeld. De priester legt eerst zwijgend zijn handen op het hoofd van de zieke. Handoplegging kan veel betekenen. Hier vooral de kracht van boven die als troost, geduld en overgave moet neerdalen over de zieke. Vanzelf denken we aan Christus die door de oplegging van Zijn handen zieken genas. Vervolgens maakt de priester met de gezegende (olijf)olie een kruisje op het voorhoofd en de handen van de zieke. De priester spreekt bij de zalving de woorden uit: ‘Moge onze Heer Jezus Christus door deze heilige zalving en door Zijn liefdevolle barmhartigheid u bijstaan met de genade van zijn Heilige Geest. Moge Hij u van zonden bevrijden, u heil brengen en verlichting geven.’
Dikwijls getuigen zieken dat zij door het ontvangen van dit sacrament tot verzoening zijn gekomen met hun lot, met zichzelf, met hun omgeving en dat zij kracht vonden zich met vertrouwen aan God over te geven. Veelal heeft het ontvangen van dit sacrament ook een gunstige uitwerking op de gezondheid.
Dit is de ontmoeting tussen Christus en de zieke. Huisgenoten maken meermaals mee hoe een zieke, vooral een zwaar-zieke, na het ontvangen van dit sacrament rustiger wordt, meer overgegeven aan de wil van God.

De toediening van de ziekenzalving in de praktijk
Voor de toediening van de ziekenzalving kunt u een afspraak maken met de priester. Wanneer er bijvoorbeeld in het ziekenhuis of de verpleegkliniek een goede relatie is met de rector, kan ook deze de ziekenzalving toedienen. De bedienaar van de ziekenzalving is in alle gevallen een priester.
Voor de toediening van de ziekenzalving is het niet absoluut noodzakelijk dat iemand in levensgevaar verkeert. Het sacrament kan ook worden toegediend wanneer iemand door achteruitgang van de gezondheid in de laatste fase van het leven komt of voor een zware operatie.