Categorie op Sacramenten

De wijding

De wijding is, net zoals het doopsel en vormsel, eenmalig. Een wijding is onuitwisbaar. Het is een kerkelijke bezegeling van een roeping. Wijding is, zoals ook alle andere sacramenten, tegelijkertijd gave en opgave. Door de wijding zijn de wijdelingen gelijkvormig geworden met het beeld van Christus, de hoogste en eeuwige priester.

Graden

De wijding kent zeven graden. Deze worden in 252 voor het eerst genoemd in een brief van Paus Cornelius. Vier daarvan zijn lagere wijdingen, de laatste drie zijn de hogere wijdingen.

De vier lagere wijdingen (ook wel: kleine wijdingen) zijn

  1. Ostiarius (deurbewaarder/koster)
  2. Lector (lezer)
  3. Acoliet (misdienaar) en
  4. Exorcist (bezweerder)

De drie hogere wijdingen (soms: grote wijdingen) zijn

  1. Subdiaken
  2. Diaken en
  3. Priester

De wijding tot bisschop wordt gezien als de volheid van het priesterschap, en dus ingedeeld onder de noemer priester. Soms wordt de bisschopswijding apart genoemd, en dan zijn er acht wijdingsgraden. In de Middeleeuwen gold bovendien de tonsuur (kruinschering) als een lagere wijding, waardoor het totale aantal op negen wijdingsgraden kon komen.

In het overgrote deel van de Katholieke Kerk zijn de vijf laagste wijdingsgraden (tot en met subdiaconaat) sinds het motu proprio Ministeria quaedam van Paus Paulus VI op 1 januari 1973 achterwege gelaten[1]. De wijdingen van acoliet en lector werden vervangen door de ‘aanstelling’. In plaats van het subdiaconaat, waarmee de wijdeling de verplichting tot het celibaat en tot het brevier aanging, kwam een extra gelofte van zuiverheid bij het ontvangen van de wijding tot diaken.

Het Priesterbroederschap van Sint Petrus en een reeks andere instituten die in communio met Rome zijn verbonden, passen deze wijdingen nog toe. Ook het Priesterbroederschap St. Pius X, dat veelal schismatisch geacht wordt ten opzichte van het Vaticaan, heeft de eeuwenoude traditie aangehouden en dient de wijdingen nu nog op dezelfde manier toe als de Kerk vanouds.

Niet-sacramentele wijdingen

Naast het sacrament van de wijding kent de rooms-katholieke Kerk nog de abtswijding (beter is te spreken van abtszegening) en de maagdenwijding. Dit zijn geen eigenlijke sacramenten, maar sacramentaliën. Tot enige jaren na Vaticanum II (1962-1965) werden katholieke geestelijken alvorens priester te worden ook gewijd tot exorcist, poortwachter, lector en acoliet. Dit zijn de zogenaamde lagere wijdingen die heden aanzienlijk minder worden toegediend in de Kerk van de Latijnse ritus. In de Oosterse ritus bestaan echter het subdiaconaat, het lectoraat en enkele andere lagere wijdingen voort.

Liturgie

De celebrant is de bisschop. Veelal vindt de wijding plaats in de hoofdkerk (kathedraal) van het bisdom. Kenmerkend voor de liturgie, die ingepast wordt in de eucharistieviering zijn de keuze van de kandidaat of kandidaten, de beloften van de wijdelingen, het inroepen van de voorspraak van de heiligen tijdens de litanie (de wijdeling ligt daarbij plat ter aarde), de handoplegging in stilte, het wijdingsgebed, de bekleding met liturgische gewaden, de eventuele zalving met het Heilig Chrisma, overhandiging van de bij de functie behorende instrumenten (bijvoorbeeld miskelk en pateen) en de verwelkoming in deze of gene geestelijke stand.

Wijdingen of zegeningen

Naast de wijding van religieuze personen worden ook het altaar, de kerk (jaarlijkse gedachtenis hiervan: Kirchweih of Kermis), het chrisma, de olie, het wijwater en de paramenten gewijd door een priester of bisschop. Tevens kan een wijding van een woonhuis door een geestelijke plaatsvinden. Op palmzondag worden palmtakjes gewijd ter herinnering aan het Hosanna waarmee de Joden Jezus-Christus ontvingen in Jeruzalem. Een bijzondere en verschillend geïnterpreteerde wijding is die van de moeder die zojuist een kind gebaard heeft. Deze zogenaamde kerkgang of kerkengang heeft een karakter van dankzegging voor de goede bevalling, maar door sommige vrouwen werd deze kerkgang als vernederend ervaren, omdat de zegen van de priester afgesmeekt moest worden en zij de stola bij het geven van de zegen geknield moest vasthouden. Deze kerkgang was vroeger vrijwel verplicht. De kerk(en)gang is heden vrijwel verdwenen, hoewel dit rijke gebruik door sommige vrouwen uit vrije wil nog wordt gevolgd. Ook een graf van een gedoopte wordt voor de begrafenis gewijd door een geestelijke.

Ook deze zegeningen of wijdingen behoren eigenlijk tot de sacramentaliën.

De ziekenzalving

 In dit filmpje wordt uitgelegd wat het Sacrament van ziekenzalving is.

ZIEKENZALVING ONTVANGEN

Het sacrament van de Zieken

Het sacrament kan worden toegediend aan ernstig zieken, ook al zou er van direct stervensgevaar nog geen sprake zijn. De priester zalft het voorhoofd en spreekt de woorden uit: ‘Moge onze Heer Jezus Christus door deze heilige zalving en door Zijn liefdevolle barmhartigheid u bijstaan met de genade van zijn Heilige Geest. Moge Hij u van zonden bevrijden, u heil brengen en verlichting geven.’

Vaak wordt het toedienen van het sacrament zo lang mogelijk uitgesteld, omdat de gedachte leeft in onze omgeving dat de zieke dan echt dood gaat, maar dat is een misvatting: het sacrament geeft de zieke verlichting en in het geval van stervensgevaar geeft het de kracht om het leven uit handen te geven in Gods liefdevolle handen.

Als het toegediend wordt aan een stervende, een mens die niet meer beter kan worden van de ziekte die hij heeft, of als het leven van een oudere mens steeds zwakker wordt, dan wordt het ‘bedienen’ genoemd. Bij de bediening, kan de stervende ook nog de laatste biecht uitspreken en de H. Communie ontvangen.

Het Huwelijk

TROUWEN IN DE KERK
Het grootste geschenk dat God aan mensen gaf is de liefde en heel in het bijzonder de liefde tussen man en vrouw. Als beiden de wens hebben om voor altijd het leven met elkaar te delen, is er geen mooier begin dan elkaar trouw te beloven in de kerk: voor Gods aangezicht dus, opdat Hij in het huwelijk aan het samenleven van man en vrouw zijn zegen kan geven. Man en vrouw beloven elkaar deze trouw ten overstaan van een kerkelijke bedienaar (een priester of diaken) en twee getuigen.
Kerkelijke huwelijksvieringen vinden altijd plaats ná een burgerlijke huwelijkssluiting, zonder de burgerlijke huwelijkssluiting is een kerkelijk huwelijk in ons land verboden.
Als er de wens is om een kerkelijk huwelijk te sluiten, neem dan contact op met het parochiebureau. Daarna zal de priester met u  een afspraak maken. In dit gesprek zullen alle dingen besproken worden die nodig zijn om de definitieve voorbereiding in gang te kunnen zetten.
Er zal gesproken worden over het huwelijk, de eucharistie viering met de muziek die door een van de koren verzorgd kan worden en al wat er nog meer bij komt.

Boete en verzoening (biecht)

In dit filmpje wordt uitgelegd wat het Sacrament van boete en verzoening is.

SACRAMENT VAN BOETE EN VERZOENING

Iedere mens doet wel eens verkeerde dingen en soms kunnen die de mens erg dwars zitten vanwege wroeging en spijt. Ernstige, niet beleden zonden, kunnen ertoe leiden dat de mens later, slapeloze nachten moet doorbrengen en onrustig wordt. De apostel Johannes schreef daarover in een brief: ‘Als wij onze zonden belijden, is Hij (Jezus) zo getrouw en genadig, dat Hij onze zonden vergeeft en ons reinigt van alle kwaad (1 Johannes 1,9).

Het sacrament van boete en verzoening schenkt ons vergeving en verzoening met God en met elkaar. De priester mag in naam van Christus zeggen “Ik ontsla je van je zonden. Ga in vrede!”

In dit sacrament mag de zondige mens, Jezus als de Goede Herder en Heiland ontmoeten. Het is het sacrament waardoor een nieuw begin vanuit de liefde van God mogelijk wordt gemaakt.

Het sacrament van boete en verzoening is bedoeld om eerlijk tegenover de priester (Jezus) te zijn of haar schuld uit te spreken, waarbij de mens aan Jezus, via de priester vergiffenis vraagt.

De priester mag dan namens Jezus de schuld vergeven en de mens ontslaan van de gevolgen van de zonden.

De Eucharistie

In dit filmpje wordt uitgelegd wat het Sacrament van de eucharistie is.

KIND DE E.H. COMMUNIE LATEN DOEN

Eerste H. Communie

Na het H. Doopsel hoort een kind bij God. Maar om volledig deel te nemen aan het leven in de Kerk is het belangrijk om de volgende stap te zetten: het meevieren van de Eucharistie (de H. Mis). Op een heel bijzondere manier wordt dit gevierd als kinderen hun Eerste H. Communie ontvangen, dan nemen ze namelijk voor de eerste keer deel aan de Maaltijd van de Heer. Het sacrament van de Eucharistie (Eucharistie betekent: Dankzegging) vormt voor katholieken het hart en de bron van de liturgie. Als kerkgemeenschap komen we samen om de H. Communie te ontvangen. Communie wil zeggen: eenheid. We mogen één zijn met God en met elkaar. Tijdens de Eucharistieviering herhalen we wat Jezus heeft gedaan tijdens het Laatste Avondmaal.

Voorbereiding

Het is een feest voor heel de gemeenschap om de jongste generatie voor te mogen bereiden op het vieren van het sacrament van de Eucharistie. In de kerk, rond het altaar, vieren we bij uitstek ons geloof; dat we één familie in Christus zijn. De voorbereiding van de Eerste H. Communie vindt  plaats , na de school tijd, in samenwerking met de ouders.

Het Vormsel

In dit filmpje wordt uitgelegd wat het Sacrament van Vormsel is.

HET H. VORMSEL ONTVANGEN

H. Vormsel:

De toediening van het H. Vormsel is de gave van Gods Geest aan de vormeling. Het sacrament van het H. Vormsel is in de Kerk een teken van volwassenheid: de gevormde hoort dan meer bij de volwassenen dan bij de kinderen. De vormeling ontvangt in het H. Vormsel de heilige Geest, die hem/haar sterk maakt om zelf keuzes te maken en die helpt om het geloof een plek te geven in het leven. De vormeling kiest ervoor om de keuze, die de ouders/verzorgers maakten voor het H. Doopsel, nu zelf te maken en als christen te gaan leven in de wereld. Dit sacrament wordt toegediend door de bisschop, of door iemand die door hem gedelegeerd is, door handoplegging en zalving met het heilig Chrisma. Het Vormsel is de derde en laatste stap om volledig opgenomen te worden in de Kerk, na het H. Doopsel en de Eerste H. Communie.

Het sacrament van het Vormsel is de bevestiging van de doop. Samen met het Doopsel en de Eucharistie (communie) vormt het sacrament van het Vormsel het geheel van de drie initiatiesacramenten. Het Vormsel bekrachtigt en ontvouwt de Geest die in het Doopsel werd meegegeven. God wil  jou helpen iemand te worden die stevig in zijn schoenen staat. Met de kracht van de Heilige Geest!

Voorbereiding De voorbereiding op het H. Vormsel voor de kinderen uit groep 8 is op de basisschool, na schooltijd. De vraag die centraal staat, is welke opdracht we meekrijgen vanuit het Vormsel en hoe we daarmee om kunnen gaan. We gaan in op de talenten die we van God hebben gekregen om te werken aan een betere wereld. Denk eens na over de talenten die God gegeven heeft. Word er van bewust, dat iedere mens onmisbaar is om als gevormde in deze wereld, de hemel dichterbij te brengen op aarde. Vragen? Eventuele vragen kunt u via het parochiekantoor stellen.

Het Dopsel

In dit filmpje wordt uitgelegd wat het Sacrament van het doopsel is.

Kind laten dopen?

De geboorte van een nieuwe mens is een groot wonder. Het is een voorrecht als man en vrouw nieuw leven mogen voortbrengen, meewerken aan Gods Scheppingsplan, ontsproten aan hun wederzijdse liefde.

Ouders nemen zich altijd voor om goed voor hun kindje te zorgen voor wat betreft voeding, kleding, rust en al wat er nodig is om een kindje goed te laten opgroeien. Maar niet alleen deze zaken zijn van belang, maar ook het geestelijke, immers een mens kan niet zonder. Daarom is het een groot goed als ouders hun kindje door het H. Doopsel in Gods Hand terugleggen en Hem vragen hun kindje in zijn leven te leiden. Door de doop wordt iemand opgenomen in de kerkgemeenschap.

AANMELDEN

Wanneer u uw kind wilt aanmelden om te laten dopen, kunt u contact opnemen met het parochiebureau.

PEETOUDERS

Bij een doop zijn peetouders nodig, die getuige zijn bij de doop en ook tot taak hebben om toe te zien dat hun petekind ook werkelijk volgens het Katholiek geloof wordt opgevoed. Als kerkgemeenschap willen wij zo de grote waarde van het doopsel nog eens onderstrepen.

VOLWASSENEN DOOPSEL

Wanneer een volwassene of een groter kind om het doopsel vraagt zal er een aparte voorbereiding aan voorafgaan. Het doopsel is noodzakelijk om de eerste Communie te kunnen doen. De doopvoorbereiding kan worden geïntegreerd in de voorbereiding op de eerste Communie en het sacrament van het Vormsel.